Naar aanleiding van mijn blog van India, zal ik nu ook kleine blogberichten schrijven over mijn reis in Zuid-Korea. Aangezien ik enkel mijn gsm bij me heb zullen het niet echt lange berichten zijn, sommige dingen niet goed uitgelijnd zijn en de foto’s ook niet echt van topkwaliteit zijn. Dit gezegd zijn zal ik er aan beginnen. Zondagmiddag was het dan zover de start van de reis; de trein naar Zaventem. Na een zeer toffe 3 uur wachten (marge dat je toch met NMBS moet nemen) kon ik op het vliegtuig naar Schiphol. Dit was de kortste vlucht van mijn leven. Het is zoiets van 'opstijgen, drankje en nootjes krijgen en weer voorbereiden op de landing'. Erna was de overstap van Schiphol naar Seoul. Eens aangekomen in de namiddag (intussen al maandag, +8 uur), is direct te merken dat in Seoul de tijd niet heeft blijven stilstaan. Alles is zeer netjes en ruim. Na een vingerscan en controlle van papieren was er een blij weerzien, mijn bagage was aangekomen in een goede staat. Dan was het weer wat haasten want ik had binnen de 4 u 30 een andere vlucht op een andere luchthaven. Na 3 automaten te proberen alvoor ik wat cash op zak heb voor het ticket, kon ik op een vrij simpele manier me naar de luchthaven begeven. Op de trein leek ik wel de enige Europeaan te zijn. Ook op de volgende vlucht naar het eiland Jeju was ik de enige Europeaan. Rond 21u30 geland in Jeju de vlucht had wat vertraging opgelopen en ik had dat ook gemerkt bij de landingen of het kan natuurlijk ook zijn dat ze hier liever remmen op de grond als in de lucht. Na een mooie wandeling naar de uitgang wilde ik nog geld afhalen. Er stonden 5 verschillende atm's maar geen enkele keek te werken. Na ook met Mastercard te proberen, begon ik toch wat in paniek te geraken. Niet enkel had ik geld nodig voor de gids te betalen van de volgende dag, maar zonder geld is het ook wel wat moeilijk reizen. Intussen was het al 22u00 geworden en om 23u00 was de uiterste incheck tijd. Na wat sukkelen met bussen had ik dan maar besloten om een taxi te nemen. Gelukkig had ik nog wat geld van op de eerste luchthaven. Op we kwartiertje stond ik aan het hostel. Nu zag de taxi chauffeur het niet staan. Daarna had die gebeld naar de receptie zodat iemand naar buiten achter me ging komen. Intussen was de meter wel aan het lopen, maar ik mocht wat minder betalen. Denk dat je dat toch ook niet veel zal tegenkomen. Thumbs up voor de taxichauffeur. Spijtig dat die geen Engels kon (ook aan de receptie kunnen ze geen Engels... Dan kom ik op mijn kamer de 2 die er zitten ook geen Engels. Eindelijk dan in mijn bed/slaapzak... Uiteindelijk maar 2 uur geslapen. Vandaag dan rond 7u30 wakker. Snel een 'ontbijt' (toast) gegeten en dan rond 8u30 wachten op de gids. Hopen dat ze wat Engels kan en dat ik ook met Mastercard kan betalen. Zolang ik geen code moet geven lijkt Mastercard te werken. Intussen had ik in de nacht opgezocht waarom ik geen geld kan afhalen. Blijkbaar zijn de meeste systemen hier op een andere software dat kaarten van Europa niet accepteert en dit is afhankelijk van software versie van de atm dus het is gewoon random... Zeer handig. Toen de gids aankwam, was het direct duidelijk dat ze goed Engels kan. Het was dan ook geen probleem om het met de kaart te betalen. Zo was ik toch al een beetje gerustgesteld en kon de trip in het oosten van Jeju beginnen. De eerste stop was eerder een toeristische attractie. Oorspronkelijk waren de paarden hier zeer klein, maar toen de Mongolen het eiland hadden overgenomen en hun paarden op het eiland fokte kwam er een mengeling ( middelgroot paard). Wat typerend zou zijn voor hier. Na een kleine tocht met natuurlijk een foto dat je kon kopen ging de tocht verder naar de jeju folk village. Aan de ingang staan er enkele beelden die afhankelijk van de hand betekenen dat ze een denker of een krijger zijn. Als je de beelden van achter bekijkt is het net een fallus. Het is dan ook een geloof mocht je zwanger zijn en je raakt de neus aan van het beeld dat je dan een jongen zou krijgen en aan de oren voor een meisje. Na de beelden staat de inkomst poort wat zeer mooi geschilderd is. Binnen de stadsmuren staan er dan de typische huizen. Er zijn nog steeds mensen die daar wonen. Het was zeker de moeite om dit eens te bezoeken. Erna gingen we nog bij iemand thuis. Blijkbaar hebben waren er vroeger Dakar maar altijd 3 kamers hoe rijk je ook was. Ook moest de vrouw vroeger al het werk doen. Na het bezoek zijn we een typisch gerecht gaan eten. Na het eten zijn we aan een van de hoogte punten van de tour gekomen: De Sunrise Peak. Deze onderwater vulkaan die door de zee verder afgevlakt is en daarom vrij recht naar beneden gaat aan de waterkant, was vrij spectaculair om te 'beklimmen'. Het staat ook op de lijst van UNESCO. Na de wandeling hebben we nog een museum bezocht over de woman diver. Dit is een groep van vrouwen die zonder gebruik van zuurstofflessen gaat duiken om octopussen en andere etenswaar te vangen. Als laatste vandaag hebben we nog de bekende grot bezocht. Deze grot is enkele kilometers lang en is gevormd door de lava. We konden enkel maar de eerste kilometer er in wandelen tot de grootste stalagmiet ter wereld. Ook al heb ik al vrij veel grotten bezocht deze is wel een van de spectaculairste door de grootte ( de grot zelf was niet echt zo 'mooi'). De grot staat ook op de lijst van UNESCO. Vandaag hebben we 2 van de 3 dingen bezocht die op de lijst staan in Jeju. Na dat ze me weer terug afgezet hadden aan het hotel, is het me dan gelukt om geld uit de muur te krijgen.